De zin van ziek zijn - Suikerziekte

Acupunctuur, homeopathie, iriscopie, aromatherapie, yoga, e.d.

Moderators: Anne, renhoek

Post Reply
User avatar
Anne
Posts: 562
Joined: Wed, 11 07 2007, 18:53

De zin van ziek zijn - Suikerziekte

Post by Anne » Fri, 30 09 2011, 12:34

De zin van ziek zijn - Suikerziekte
Image
Auteur: Thorwald Dethlefsen

De alvleesklier (Pancreas)

Ook de alvleesklier behoort tot het terrein van de spijsvertering. Deze klier heeft primair twee functies: het exocriene gedeelte (= het gedeelte met externe secretie) produceert de eigenlijke verteringssappen, die in hun activiteit een duidelijk agressief karakter vertonen.
Het endocriene gedeelte (=gedeelte met interne secretie) van de alvleesklier wordt gevormd door de zgn. 'eilandjes van Langerhans', die de insuline produceren. De te geringe productiviteit van de cellen in deze eilandjes leidt tot het verbreide ziektebeeld van de diabetes (suikerziekte).
Het woord diabetes stamt van het Griekse woord diabeinein, wat erdoor heen werpen en erdoor heen gaan betekent. De suikerziekte kan (bij gebrek aan insuline) de in het voedsel opgenomen suiker niet assimileren - de suiker valt door hem heen en hij scheidt deze in de urine weer uit. Wanneer wij ons de in het begin van dit hoofdstuk beschreven symboliek (*) van het voedsel herinneren, dan kunnen wij hier zeggen de liefde valt door hem heen. Want als wij alleen maar het woord suiker vervangen door het woord liefde, hebben wij het probleemgebied van de suikerziekte al heel duidelijk aangegeven.

Zoete dingen zijn de vervanging van andere zoeten wensen, die het leven zoet moeten maken. Want achter de wens van de diabeticus zoete dingen te eten en het tegelijkertijd aanwezige onvermogen om de suiker te assimileren en in de eigen cellen op te nemen, verbergt zich de onderdrukte wens in de liefde vervuld te worden, terwijl hij tegelijkertijd niet in staat is liefde aan te nemen, haar helemaal binnen te laten.

De diabeticus moet typisch genoeg van 'surrogaatvoedsel' leven - van een surrogaat voor zijn echte wensen. Suikerziekte leidt tot een te zuur worden van het hele lichaam en daardoor uiteindelijk tot het diabetisch coma. Wij kennen deze zuren als symbool van een agressie. Steeds weer komen wij deze polariteit van liefde en agressie, van suiker en zuur (Mythologisch: Venus en Mars) tegen.
Het lichaam leert ons: wie niet liefheeft verzuurt; of - om het nog bondiger te formuleren - wie niet kan genieten, wordt al gauw zelf ongenietbaar!

Alleen die mens kan liefde opnemen, die ook liefde kan geven - de diabeticus geeft de liefde slechts in de vorm van niet-geassimilieerde suiker in de urine af. De diabeticus wil liefde (zoete dingen), maar durft dit gebied niet actief te verwerkelijken ('....ik mag echt geen zoetigheid!'). Maar hij blijft er wel naar verlangen ('...ik zou zo ontzettend graag, maar ik mag immers niet!').
Hij kan de zoetigheid echter niet krijgen, omdat hij nooit geleerd heeft zelf liefde te geven - en dus valt de liefde door hem heen. Hij moet de suiker ongeassimileerd weer uitscheiden. Daar moet men toch van verzuren!

(*) Wanneer iemand honger heeft naar liefde zonder dat deze honger adequaat gestild wordt, duikt hij als honger naar zoetigheid weer in het lichaam op. Hevige honger naar zoetigheid en snoep is altijd een uitdrukking van niet-bevredigde honger naar liefde.

Post Reply